| |
|
|
Eeuwen terug had men nog geen technische middelen om te voorkomen dat een haven dichtslibde. Het Oosterdok en het Westerdok werden aan het begin van de 19e eeuw aangelegd om het dichtslibben van de haven tegen te gaan en zo de scheepvaart van voldoende diepgang te verzekeren.
Amsterdam was in de 17e eeuw de stapelmarkt van de wereld. Bijna alle goederen die wereldwijd werden verhandeld werden voor kortere of langere tijd opgeslagen in Amsterdamse pakhuizen. Tot ongeveer 1600 op pakzolders in het woonhuis van de koopman. Naarmate de overzeese handel belangrijker werd nam de behoefte aan opslagruimte toe. In het begin van de 17e eeuw werden daarom op grote schaal pakhuizen gebouwd met karakteristieke vormgeving (smal, diep en hoog). Er is geen stad in Europa met zo’n rijk bezit aan dergelijke monumenten als Amsterdam. |
 |
 |
Bickerseiland is vernoemd naar Jan Bicker. Deze scheepsbouwer, koopman, schepen en burgemeester kocht het eiland in 1631 en liet er een huis bouwen met een hoge toren. Van daaruit kon hij zijn schepen goed in de gaten houden. De toren diende daarnaast als oriëntatiepunt voor aankomende schepen. Het huis en de toren hebben het niet overleefd.
Realeneiland is vernoemd naar de schepen(bestuurder) Reynier Reaal. De Zandhoek op Reaaleneiland dankt haar naam aan de zandschuiten die hier mochten aanleggen voor het laden en lossen van zand, dat werd gebruikt om de modderige Amsterdamse bouwgrond op te hogen. De Zandhoek beschikt over een van de mooiste gevelrijen van Amsterdam. Begin jaren ‘40 werden deze panden van de sloophamer gered. Nu behoren ze tot de meest begeerde woningen van Amsterdam.
De Westelijke eilanden hebben niet altijd een goede reputatie gehad. In vorige eeuwen werd tijdens hevige rellen gewoon de brug open gezet. De bewoners van de Westelijke eilanden zaten gevangen. Een bevolkingsoproer kon zo niet uitbreiden naar het centrum van de stad. Tot in de jaren ‘7am. Begin jaren ‘40 werden deze panden van de sloophamer gered. Nu behoren ze tot de meest begeerde woningen van Amsterdam.
De Westelijke eilanden hebben niet altijd een goede reputatie gehad. In vorige eeuwen werd tijdens hevige rellen gewoon de brug open gezet. De bewoners van de Westelijke eilanden zaten gevangen. Een bevolkingsoproer kon zo niet uitbreiden naar het centrum van de stad. Tot in de jaren ‘70 hadden de eilanden een beruchte reputatie. Deze rafelrand van de stad behoorde toe aan kunstenaars en vrijbuiters. Inmiddels behoren de eilanden tot een van de meeste begeerde woonplekken van Amsterdam. De kunstenaars zijn gebleven en er zijn nieuwe bijgekomen. Ans Markus heeft al jaren een expositieruimte bij de Drieharingenbrug. Bezoekende groepen tot circa 100 personen kunnen per boot via de Ans Markus Steiger worden ontvangen.
Rond Pinksteren vinden op de Westelijke eilanden de zogenaamde Open Atelierdagen plaats. Veertig kunstenaars stellen hun ateliers dan open voor bezoekers. |
terug naar vaargebieden
|
|
 |
|
 |
| |
Nieuwsbrief
Ja, ik wil leuke dingen doen aan het water! Hou me op de hoogte:
|
|
 |
|
 |
|
|
|
